Πλάγιος λόγος

 

Κατά τη μεταφορά του ευθύ λόγου σε πλάγιο σημαντικό ρόλο παίζει ο χρόνος. Όπως στην οριστική εκφράζουν συγκεκριμένοι χρόνοι το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον, έτσι και στον Konjunktiv I υπάρχουν παροντικοί, παρελθοντικοί και μελλοντικοί τύποι.

 

οριστική
 
χρόνος
 
Konjunktiv I
 
Konjunktiv II
       
 
   
ενεστώτας
 
παρόν
 
ενεστώτας
 
παρατατικός (A)
würden + απαρέμφατο ενεστώτα (B)
 
     
 
   
παρατατικός
παρακείμενος
υπερσυντέλικος
 
παρελθόν
 
παρακείμενος
 
υπερσυντέλικος (C)
 
     
 
   
μέλλοντας
 
μέλλον
 
μέλλοντας
 
würden + απαρέμφατο ενεστώτα (B)
συντελεσμένος μέλλοντας
συντελεσμένος μέλλοντας
würden + απαρέμφατο παρακειμένου (D)

 

 

Κανόνες:


1. Για το παρόν χρησιμοποιείται στον Konjunktiv I ο ενεστώτας. Αν ο τύπος του ενεστώτα Konjunktiv I ταυτίζεται με αυτόν του ενεστώτα της οριστικής, τότε επιλέγουμε τον Konjunktiv IΙ, δηλαδή τον παρατατικό (Α) ή τον τύπο würden + απαρέμφατο ενεστώτα (Β).*

 

2. Για το παρελθόν χρησιμοποιείται στον Konjunktiv I ο παρακείμενος. Αν ο τύπος του παρακειμένου Konjunktiv I ταυτίζεται με αυτόν του παρακειμένου της οριστικής, τότε επιλέγουμε τον Konjunktiv IΙ, δηλαδή τον υπερσυντέλικο (C).

 

3. Για το μέλλον υπάρχουν στον Konjunktiv I όπως στην οριστική δύο χρόνοι, ο μέλλοντας και ο συντελεσμένος μέλλοντας. Αν ο τύπος του μέλλοντα ή συντελεσμένου μέλλοντα Konjunktiv I ταυτίζεται με αυτόν του μέλλοντα ή συντελεσμένου μέλλοντα της οριστικής, τότε επιλέγουμε τον Konjunktiv IΙ, δηλαδή τον τύπο würden + απαρέμφατο ενεστώτα (Β) ή würden + απαρέμφατο παρακειμένου (D).

 

* Όσον αφορά τη χρήση του παρατατικού Konjunktiv II ισχύουν οι ίδιοι περιορισμοί που αναφέρθηκαν στους κανόνες χρήσης του Konjunktiv II.